ΑΓΟΡΙΑΝΗ

Επισκέφτηκα με τον φίλο μου την Αγόριανη το τριήμερο της καθαρής Δευτέρας 2017. Το περιμέναμε πως και πως γιατί θέλαμε να χαλαρώσουμε και να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα. Είναι ένας προορισμός που είναι πάρα πολύ κοντά στην Αθήνα οπότε δεν ταλαιπωρηθήκαμε με πολύωρες διαδρομές. Επιπλέον είναι δίπλα στον Παρνασσό έτσι θα μπορούσαμε να πάμε για σκι κάποια από τις επόμενες μέρες.

Φτάνοντας στο κέντρο της Αγόριανης το απόγευμα του Σαββάτου ήρθαμε αντιμέτωποι με ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που περιμέναμε. Γινόταν ένας χαμός! Στην πλατεία του χωριού γινόταν εκδήλωση για τον εορτασμό της καθαρής Δευτέρας με μουσική, χορό και τα χαρακτηριστικά σαρακοστιανά εδέσματα. Σαν να μην έφτανε αυτό όλοι (σαν γνήσιοι Έλληνες που είμαστε) ήθελαν να παρκάρουν όσο πιο κοντά γινόταν και είχαν δημιουργήσει την απίστευτη κίνηση. Το σκηνικό αυτό άλλαξε ευτυχώς τις επόμενες ώρες.

Η Αγόριανη είναι ένα μέρος που έχει τα πάντα, ταβέρνες, καφετέριες και μπαράκια. Δεν έχει άπειρα αλλά αυτά που έχει αρκούν για να περάσεις τέλεια με την παρέα σου. Στην κεντρική πλατεία του χωριού μπορείς να δεις τον καταρράκτη της Αγόριανης απλά ακολουθώντας τις ταμπέλες. Από τα πολλά αξιοθέατα που έχει η περιοχή επιλέξαμε να επισκεφτούμε το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας ή αλλιώς Vagonetto και το Χάνι της Γραβιάς.

Ξεκινήσαμε την εκδρομή μας πηγαίνοντας πρώτα στο Χάνι της Γραβιάς αλλά δυστυχώς επειδή ήταν Κυριακή ήταν κλειστό. Μπορείς να πάρεις όμως μια ιδέα από τον εξωτερικό του χώρο κοιτώντας τις παρακάτω φωτογραφίες.

Από το Χάνι της Γραβιάς ξεκινήσαμε για το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας. Εκεί μπορεί κανείς να γνωρίσει βήμα – βήμα τη διαδικασία εξόρυξης του βωξίτη και να κάνει βόλτα με το πραγματικό βαγονέτο που χρησιμοποιούσαν οι μεταλλωρύχοι για την μεταφορά του βωξίτη. Ακόμα μπορεί να δει τις στοές του μεταλλείου στις οποίες υπάρχει αναπαράσταση από όλες τις φάσεις της εξόρυξης. Μια πολύ καλή εμπειρία που αξίζει να την ζήσεις μιας και θα είσαι τόσο κοντά.

Επόμενη στάση μας ήταν το πολύ γραφικό χωρίο Βάριανη. Πρόκειται για ένα ορεινό χωριό που είναι μέσα στο πράσινο και στα τρεχούμενα νερά. Η κεντρική του πλατεία είναι λιθόστρωτη και πανέμορφη με την πετρόχτιστη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής να δεσπόζει πάνω από τα καταπράσινα βουνά του Παρνασσού. Ακολούθησε την ξύλινη ταμπέλα ΄΄πηγές Μπουρμπούλα΄΄ και θα δεις από πού προέρχεται ο ήχος του νερού που φτάνει μέχρι την πλατεία. Ένας μικρός καταρράκτης, και καμιά δεκαριά πέτρινες κρήνες από τις οποίες αναβλύζει το νερό των πηγών που κατεβαίνει από το βουνό παρέχουν γενναιόδωρα αυτό το ζεν soundtrack σε ολόκληρο το χωριό.

Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε για το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού. Φτάνοντας στην κορυφή αντικρύσαμε αυτό το θέαμα…