ΝΤΟΥΜΠΑΙ-ΑΜΠΟΥ ΝΤΑΜΠΙ

Σκέφτηκα μαζί με μία φίλη μου τις γιορτές των Χριστουγέννων 2016 να τις περάσουμε διαφορετικά και να κάνουμε ένα ταξίδι πέρα από τα συνηθισμένα για την εποχή. Έτσι λοιπόν είπαμε τα Χριστούγεννα να πάμε στο Άμπου Ντάμπι και την Πρωτοχρονιά στο Ντουμπάι. Με αυτή την λογική λοιπόν ξεκινήσαμε το ταξίδι μας.

Πρώτος σταθμός του ταξιδιού μας το Άμπου Ντάμπι, η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Από το αεροδρόμιο του Άμπου Ντάμπι είναι πολύ εύκολο να πας στο κέντρο της πόλης με την τοπική συγκοινωνία αφού η στάση είναι ακριβώς έξω από το αεροδρόμιο. Πρόκειται για έναν πολύ καθαρό προορισμό, με τους τεράστιους ουρανοξύστες του αλλά και τις πολύ μακρινές αποστάσεις. Ευτυχώς τα ταξί τους ήταν πολύ οικονομικά και έτσι δεν ξεπαραδιαστήκαμε μιας και το ξενοδοχείο που επιλέξαμε ήταν μακριά από οποιαδήποτε στάση ΜΜΜ.

Από αξιοθέατα δεν εντυπωσιάστηκα με κανένα ιδιαίτερα εκτός από το τζαμί του Σεϊχη Ζαγιέντ. Πρόκειται για ένα πανέμορφο και τεράστιο τζαμί, φτιαγμένο από ολόλευκο μάρμαρο που περιβάλλεται από μικρές πισίνες ενώ στο εσωτερικό του το πάτωμα και οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι με λουλούδια. Εντυπωσιακό οικοδόμημα. Για να μπούμε μέσα δεν πληρώσαμε εισιτήριο αλλά περάσαμε από εξονυχιστικό έλεγχο ενώ έπρεπε να φορέσουμε μια μακριά μπλε κελεμπία που μας έδωσαν στην είσοδο. Μέσα στο τζαμί υπήρχαν παντού φύλακες –που μας έκαναν παρατήρηση αν τα μαλλιά μας ήταν ακάλυπτα- και για να πατήσουμε στο μεγαλύτερο χειροποίητο και ενιαίο χαλί του κόσμου έπρεπε να βγάλουμε τα παπούτσια μας.

 

Τα υπόλοιπα αξιοθέατα που είδαμε στο Άμπου Ντάμπι είναι:

  • το Heritage Village, το οποίο ήταν και αυτό δωρεάν και αν πας στην πίσω πλευρά του έχει εκπληκτική θέα στην παραλία

 

  • το ξενοδοχείο Emirates Palace

που είναι το σύμβολο της απόλυτης χλιδής. Τα πάντα σε αυτό το ξενοδοχείο είναι υπερπολυτελή, για παράδειγμα το ρολόι που έχουν για να βλέπουν οι επισκέπτες την ώρα είναι ένα τεράστιο χρυσό ROLEX.

Μιας και ήταν Χριστούγεννα όταν πήγαμε, είχαν στήσει στην είσοδο ένα πανύψηλο δέντρο με χιλιάδες φωτάκια και πιο δίπλα από αυτό υπήρχε το χωρίο του Αϊ Βασίλη με χιονάνθρωπους, έλατα και σπιτάκι.

Το βράδυ ο τρούλος του ξενοδοχείου άλλαζε χρώμα και ολόκληρο το ξενοδοχείο ήταν τέλεια φωτισμένο.

Μπορείς αν θες να κάτσεις για καφέ αλλά οι τιμές είναι αντίστοιχες της πολυτέλειας του ξενοδοχείου. Ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο είναι οι Etihad Towers

 .

  • Η πίστα των αγώνων της Φόρμουλα 1 (Yas Marina Circuit). Δεν ήταν ανοικτή για το κοινό μιας και οι αγώνες είναι κάθε Νοέμβριο, αλλά μπορέσαμε και την είδαμε και χωρίς να μπούμε μέσα. Την στιγμή που βρεθήκαμε εκεί, γίνονταν δοκιμαστικοί αγώνες και έτσι μπορέσαμε να πάρουμε μια γεύση από το πώς θα είναι στους κανονικούς αγώνες. Ο θόρυβος που κάνουν αυτά τα αυτοκίνητα είναι πραγματικά εκκωφαντικός.

  • Συνεχίσαμε το περπάτημα από την πίστα της φόρμουλα 1 και καταλήξαμε στο Ferrari World. Εκτός από το μουσείο της Ferrari έχει και λουνα παρκ. Για να πώ όμως την αλήθεια δεν μπήκαμε μέσα αφού δεν μας ενδιέφερε να δούμε τις Ferrari. Είμαστε βλέπεις κοριτσάκια.

  • Η δραστηριότητα που κάναμε όμως και με ενθουσίασε πάρα πολύ ήταν το σαφάρι στην κοντινή έρημο. Με μια έρευνα αγοράς που κάναμε στο ίντερνετ και ενώ είμασταν στο Άμπου Ντάμπι, διαπιστώσαμε ότι συγκριτικά με το Ντουμπάι οι τιμές ήταν πολύ καλύτερες στο Άμπου Ντάμπι. Έτσι λοιπόν βρήκαμε την πιο συμφέρουσα προσφορά, κλείσαμε τις θέσεις μας και αναχωρήσαμε για την απογευματινή εκδρομούλα μας. Την ώρα αυτή θα μπορούσαμε να δούμε και το ηλιοβασίλεμα στην έρημο. Εκτός από το σαφάρι στην έρημο η εκδρομή περιλάμβανε: βόλτα με καμήλες, δείπνο σε πλούσιο μπουφέ με αραβικές λιχουδιές σε τέντα βεδουίνων, henna tattoo στα χέρια ή στα πόδια, ντύσιμο με παραδοσιακές στολές, ναργιλέ (shisha), χορό της κοιλιάς. Συγκεντρωθήκαμε λοιπόν στο σημείο συνάντησης και με ένα μικρό βανάκι των δέκα περίπου ατόμων ξεκινήσαμε για την έρημο, όπου και φτάσαμε μετά από 11/2 ώρα. Εκεί μας περίμεναν τζιπάκια 4Χ4 με τα οποία αναχωρήσαμε για την έρημο. Σαν άλλα τρενάκια σε λούνα πάρκ, τα τζιπ κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα στους αμμόλοφους με τους επαγγελματίες οδηγούς να κάνουν επίδειξη των ικανοτήτων τους. Μόλις τελείωσε η περιήγησή μας στην έρημο φτάσαμε στον καταυλισμό που μπορέσαμε και απολαύσαμε τις υπόλοιπες δραστηριότητες της εκδρομής. Συνολικά ήταν μια εμπειρία άκρως συναρπαστική που θα σε συμβούλευα να μην την χάσεις.

 

Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε για Ντουμπάι. H απόσταση από το Άμπου Ντάμπι είναι περίπου 150 χλμ και ένας οικονομικότατος τρόπος για να πας είναι με λεωφορείο (το δικό μας δηλαδή κτελ). Η διαδρομή είναι ξεκούραστη και διαρκεί σχεδόν 2 ώρες.

Το Ντουμπάι είναι η μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και το μέρος όπου αν έχεις χρήματα μπορείς να κάνεις ότι έχεις φανταστεί. Τα αξιοθέατα που προσφέρει είναι και εδώ πληθώρα. Κανένα όμως από αυτά δεν σχετίζεται με την ιστορία του τόπου. Δεν θα δεις δηλαδή αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία κτλ αλλά τεράστια malls, ουρανοξύστες, θαλάσσια πάρκα και τεχνητά νησιά.

Από τα αξιοθέατα που έχει το Ντουμπάι εκείνα που επιλέξαμε να επισκεφτούμε είναι τα ακόλουθα:

  • Το θαλάσσιο πάρκο Aquaventure Atlantis, το οποίο εκτός από τις νεροτσουλήθρες, τις πισίνες και την πρόσβαση στην θάλασσα που προσφέρει, έχει και θαλάσσιο πάρκο με δελφίνια και φώκιες. Σε αυτά τα πάρκα μπορείς με έξτρα εισιτήριο (περίπου 125 ευρώ μαζί με την είσοδο για τις πισίνες) να δεις αυτά τα ζώα από κοντά, να κολυμπήσεις και να φωτογραφηθείς μαζί τους κτλ. Εμείς πήγαμε στο πάρκο των δελφινιών όμως εξαιτίας του πολύ ακριβού εισιτηρίου επιλέξαμε το Dolphin Photo Fun που περιλάμβανε φωτογράφηση, επίδειξη των ικανοτήτων του καθώς και χειραψία και φιλί στο μάγουλο από το δελφίνι.

  • Όλα τα μεγάλα malls όπως Dubai Mall, Mall of the Emirates, Dubai Marina Mall κτλ. Τα malls αυτά σαν λογική είναι σαν αυτά που έχουμε και Ελλάδα. Δηλαδή κλειστοί χώροι με εμπορικά μαγαζιά, εστιατόρια, σινεμά κτλ. Αυτό όμως που διαφέρει στο Ντουμπάι είναι το μέγεθός και η πολυτέλειά τους. Για παράδειγμα το Dubai Mall είναι το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στον κόσμο με περίπου 1200 καταστήματα. Σε περίπτωση που κουραστείς από το περπάτημα υπάρχουν αμαξάκια σαν αυτά που έχουν στο γκόλφ τα οποία έναντι πληρωμής μπορούν να σε μεταφέρουν σε όποιο χώρο του mall επιθυμείς!!!! Επίσης στο mall of the Emirates υπάρχει μέσα μια κανονική πίστα του σκι ενώ τα περισσότερα από αυτά έχουν μέσα και ενυδρεία. Όμως οι τιμές σε ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ είναι πολύ ανεβασμένες σε σχέση με της Αθήνας ακόμα και σε ίδια προϊόντα. Επίσης, πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων όλες οι γνωστές και μεγάλες μάρκες υπάρχουν και στην Ελλάδα άρα δεν υστερούμε και σε κάτι.

  • Ανεβήκαμε στο Burj Khalifa το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο. Είναι 828 μέτρα όμως μπορείς να ανέβεις μέχρι τα 555 μέτρα γιατί από εκεί και πάνω υπάρχουν ιδιωτικά διαμερίσματα και απαγορεύεται να εισέρχεται κόσμος. Όμως ούτε και αυτή η επίσκεψη με ξετρέλανε. Ίσως επειδή πήγαμε βράδυ και δεν μπορούσαμε να δούμε τίποτα. Επιπλέον το εισιτήριο είναι και εδώ πανάκριβο χωρίς να ανταποκρίνεται σε αυτό που σου προσφέρει. Ειδικά αν έχεις ανέβει σε άλλους ουρανοξύστες όπως π.χ. στην Νέα Υόρκη, Ιαπωνία κτλ. δεν θα δεις κάτι διαφορετικό σε αυτόν. Αν παρόλα αυτά θες να πας για να σχηματίσεις την δική σου άποψη και να έχεις την εμπειρία φρόντισε να κλείσεις τα εισιτήρια σου νωρίτερα από το ίντερνετ. Έτσι όχι μόνο θα τα βρεις φθηνότερα αλλά  θα γλιτώσεις και την ουρά,  αφού ανάλογα με την εποχή που θα είσαι στο Ντουμπάι, μπορεί να είναι και τεράστια.

  • Είχε τόσο αφόρητη ζέστη που δεν θα μπορούσαμε να μην κολυμπήσουμε σε μια από τις παραλίες του Ντουμπάι. Εμείς επιλέξαμε την Μarina Beach

Πρόκειται για μια οργανωμένη παραλία που επιτρεπόταν το κολύμπι (δεν επιτρέπεται σε όλες). Η τιμή για 2 ξαπλώστρες και 1 ομπρέλα ήταν περίπου 95 ευρώ και έτσι βάλαμε τις πετσετούλες μας στην άμμο και περάσαμε σούπερ. Η θάλασσα ήταν καθαρή όμως εξαιτίας ρευμάτων τα νερά ήταν θολά. Η άμμος ήταν λευκή και γεμάτη κοχύλια και ο ήλιος τόσο έντονος που αν δεν είχα μαζί μου τα γυαλιά μου θα είχα στραβωθεί

Άφησα για το τέλος δυο μέρη που επισκεφτήκαμε και που μου έκαναν τρομερή εντύπωση. Το ένα θετική ενώ το άλλο τελείως αρνητική. Θα ξεκινήσω με την θετική. Πήγαμε στο Dubai Miracle Garden και είναι όντως όνομα και πράγμα. Πρόκειται για έναν τεράστιο πανέμορφο κήπο πνιγμένο στα λουλούδια. Μια πραγματική οπτασία. Τόσα πολλά λουλούδια και σε τόσα διαφορετικά χρώματα που συνθέτουν ένα απίστευτο σκηνικό ομορφιάς και ηρεμίας. Στο συγκεκριμένο κήπο για να μπει κανείς χρειάζεται εισιτήριο το οποίο προμηθεύεται από την είσοδο και που ευτυχώς είναι σε λογική τιμή (περίπου δέκα ευρώ). Δυστυχώς οι παρακάτω εικόνες δεν μπορούν να αποτυπώσουν την τόση ομορφιά. Παρόλα αυτά ρίξτε μια ματιά, αξίζει τον κόπο.

Δίπλα από τον κήπο αυτόν βρίσκεται το Butterfly Garden. Πρόκειται για έναν κλειστό κήπο (ουσιαστικά θερμοκήπιο) που μέσα έχει χιλιάδες τεράστιες πεταλούδες. Επίσης λειτουργεί και έκθεση φωτογραφίας που τα πάντα απεικονίζονται με βαλσαμωμένες πεταλούδες. Δεν εντυπωσιάστηκα καθόλου από αυτό το αξιοθέατο. Είχε αρκετή υγρασία μέσα στον χώρο και ήταν αποπνικτικά. Και να μην πας δεν χάνεις και κάτι. Η κοιλάδα με τις πεταλούδες στην Ρόδο είναι πολύ καλύτερη.

Το δεύτερο μέρος που επισκεφτήκαμε και έχω να πω τα χείριστα είναι η αλλαγή του χρόνου στο Burj Khalifa. Αφού έτυχε να βρεθούμε στο Ντουμπάι τέτοια περίοδο είπαμε να δούμε τα φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα του ψηλότερου κτιρίου του κόσμου. Τι πιο λογικό! Δυστυχώς όμως δεν είχαμε μόνο εμείς αυτή την ιδέα! Χιλιάδες κόσμου περίμεναν υπομονετικά στον περίγυρο του κτιρίου να αλλάξει η χρονιά. Στηθήκαμε λοιπόν και εμείς εκεί περίπου 11/2  ώρα νωρίτερα και ανυπομονούσαμε να ξεκινήσουν τα βεγγαλικά. Είχαμε πιάσει και ένα τέλειο σημείο από όπου βλέπαμε τα πάντα και περιμέναμε. Που να ξέραμε τι θα επακολουθούσε!!!!!! Όσο περνούσε η ώρα, ο κόσμος αυξάνονταν και στριμωχνόμασταν για να χωρέσουμε και να δούμε όλοι. Μιλάμε για χιλιάδες τουρίστες. Και κάπου εκεί ξεκίνησε το σπρώξιμο, οι φωνές και η ταλαιπωρία. Όταν έγινε η αλλαγή της χρονιάς άρχισαν χιλιάδες πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό. Το show αυτό κράτησε περίπου 10 λεπτά. Όμως εξαιτίας της θέσης που είχαμε δεν μπορούσαμε να τα δούμε περιμετρικά αλλά μόνο αυτά που ήταν ψηλά στο Burj Khalifa. Έτσι οπουδήποτε αλλού να καθόμασταν και είχαμε οπτική επαφή με το κτίριο θα τα βλέπαμε και χωρίς να τρώγαμε το στριμωξίδι. Άσε που δεν ήταν τίποτε το εντυπωσιακό.

Μόλις τελείωσαν τα βεγγαλικά ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο αφού έπρεπε να ετοιμάσουμε τα πράγματά μας γιατί σε λίγες ώρες πετούσαμε για Ελλάδα. Και πάνω που είπαμε ότι η ταλαιπωρία μας τελείωσε και επιτέλους θα γυρνούσαμε να ξεκουραστούμε έστω και λίγο, μια νέα περιπέτεια ξεκινούσε. Το μετρό στο Ντουμπάι ειδικά για μέρα της Πρωτοχρονιάς θα έμενε ανοικτό μέχρι τις 5 τα ξημερώματα. Αλλά δυστυχώς είχε πάρα πολύ κόσμο που οι συρμοί δεν επαρκούσαν για να μας εξυπηρετήσουν όλους. Και έτσι πολλοί από αυτούς έφευγαν χωρίς να μπορεί να μπει ούτε ένας από την στάση. Επιπλέον για να μπορέσουμε να μπούμε μέσα στον σταθμό έπρεπε να περιμένουμε κάτι τεράστιες ουρές. Αντιμετωπίζοντας όλα αυτά αποφασίσαμε να περπατήσουμε μέχρι τον επόμενο σταθμό ελπίζοντας ότι ο κόσμος θα ήταν λιγότερος. Αλλά που τέτοια τύχη!!!!!!!! Σε όλους τους σταθμούς επικρατούσε πανικός.

Μετά από πάρα πολύ ώρα και ενώ είμασταν οριακά να χάσουμε την πτήση μας επιστρέψαμε κομμάτια στο ξενοδοχείο και αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο.

Σε γενικές γραμμές και όπως θα κατάλαβες διαβάζοντας το άρθρο δεν με ενθουσίασε ούτε το Άμπου Ντάμπι αλλά ούτε και το Ντουμπάι. Θεωρώ ότι είναι υπερεκτιμημένοι προορισμοί που έχουν δοθεί πολλά λεφτά στην προώθησή τους. Όμως αυτό είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Μια επίσκεψη θα σε πείσει….