ΣΚΥΡΟΣ

Ένα νησί έκπληξη αφού δεν περίμενα να είναι τόσο όμορφο. Ξεκινήσαμε να το εξερευνήσουμε δυο κορίτσια μόνα μας και κάποιες από τις μέρες που θα περνούσαμε εκεί θα ερχόταν να μας βρει και ο φίλος της φίλης μου. Πρώτη φορά θα έκανα διακοπές με ζευγάρι και εγώ να είμαι μόνη μου και ήμουν πολύ περίεργη για το πώς θα εξελισσόταν όλο αυτό το εγχείρημα. Αν θες να μάθεις πως πήγε δεν έχεις παρά να διαβάσεις την συνέχεια!
Για να φτάσει κανείς στην Σκύρο θα πρέπει να πάει οδικώς μέχρι την Κύμη και από κει να πάρει το πλοίο της γραμμής με κατεύθυνση το λιμάνι της Λιναριάς. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά ενώ η απόσταση Αθήνα – Κύμη είναι σχεδόν 3 ώρες. Φτάνοντας το πλοίο στο λιμάνι της Σκύρου συμβαίνει κάτι πρωτόγνωρο. Από την καφετέρια που είναι πάνω στον βράχο, από το café Cavo δηλαδή, αρχίζει να ακούγεται πολύ δυνατά ένα εμβατήριο με το οποίο υποδέχονται κάθε φορά το καράβι και τον κόσμο, ενώ έχουν μοιράσει στους πελάτες τους σπινθηροβόλα sticks τα οποία και έχουν ανάψει δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα διασκεδαστική! Οι ανυποψίαστοι παθαίνουν πλάκα εσύ όμως τώρα ξέρεις, όπως ήξερα και εγώ μιας και μου το είχε αναφέρει η αδερφή μου που είχε ήδη πάει.
Η Λιναριά είναι ένας μικρός και ήσυχος οικισμός κτισμένος περιμετρικά του λιμανιού και προσφέρει βασικές υποδομές και υπηρεσίες στους επισκέπτες και στα ελλιμενιζόμενα σκάφη.

Εδώ θα βρείτε πολλές και διαφορετικές επιλογές φαγητού καθώς και μέρη για πρωινό, καφέ και ποτό. Εμείς καθίσαμε για αστακό στον Ψαριώτη (με τον οποίο πήγαμε και εκδρομή στις σπηλιές, διάβασε πιο κάτω) και μείναμε πολύ ευχαριστημένες. Η αστακομακαρονάδα που φάγαμε ήταν πεντανόστιμη και σε πολύ καλή τιμή! Γενικά στην Σκύρο, ο αστακός βρίσκεται σε αφθονία και δεν είναι τυχαίο που θεωρείται το νησί η “μάνα” της αστακομακαρονάδας. Αυτός είναι και ο λόγος που έχει και πολύ καλή τιμή.
H Σκύρος είναι το νησί των αντιθέσεων μιας και το μισό είναι καταπράσινο ενώ το υπόλοιπο είναι ξερονήσι. Έχει φανταστικές παραλίες και πολλά πράγματα να δεις και να κάνεις. Αρχικά πριν φύγεις από το νησί θα πρέπει να επισκεφτείς την χώρα και το κάστρο της. Η πρωτεύουσα του νησιού είναι αμφιθεατρικά χτισμένη γύρω από το βυζαντινό κάστρο μέσα στο οποίο βρίσκεται και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

Ξεκινήσαμε λοιπόν και εμείς ένα πρωί να ανηφορίζουμε! Φτάνοντας στο κάστρο από την μια μεριά έχεις πανοραμική θέα στα παραθαλάσσια χωριά Μαγαζιά, Μώλος και Πουριά,

ενώ από την άλλη πλευρά θα δεις τα κατάλευκα σπιτάκια του χωριού χτισμένα αμφιθεατρικά το ένα δίπλα στο άλλο σκηνικό που θυμίζει κυκλαδίτικο τοπίο.

Βέβαια και η θέα της χώρας από τα Μαγαζιά που κολυμπήσαμε ήταν εξαιρετική!

Τελειώνοντας η επίσκεψή μας στο κάστρο και κατηφορίζοντας προς τα κάτω πήγαμε στην πλατεία της Αιώνιας Ποίησης η οποία είναι αφιερωμένη στον Βρετανό ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ. Εκεί δεσπόζει το άγαλμα που είναι αφιερωμένο στον ποιητή.

Το ίδιο όμορφη είναι η Χώρα και το βράδυ. Με τα πλακόστρωτα καλντερίμια της, τα περιποιημένα και καλοσυντηρημένα σπίτια της σε κάνει να θες να την σεργιανίζεις συνέχεια.

Έχεις άπειρες επιλογές για φαγητό, ποτό, καφέ, γλυκό. Εμείς δοκιμάσαμε τα σουβλάκια στην Ματζουράνα τα οποία ήταν γευστικότατα αλλά επειδή το μαγαζί είχε μόλις ανοίξει δεν ήταν πολύ καλά οργανωμένο και είχε πολύ ώρα αναμονή. Επίσης φάγαμε και στην Μούζα που έχει πολύ ωραία αυλή και τεράστιες μερίδες. Μην φύγεις από την χώρα αν δεν δοκιμάσεις παγωτό σε πολύ πρωτότυπες γεύσεις από την Φαλταϊνα και τον Χιώτη. Κάθε βράδυ που ήμασταν στην χώρα τρώγαμε και από ένα για να μπορέσουμε να δοκιμάσουμε όσες περισσότερες γεύσεις γινόταν.
Πολλές επιλογές επίσης και σε παραλίες. Είτε σου αρέσουν οι οργανωμένες με ξαπλώστρες και beach bars είτε οι πιο απομονωμένες, στο νησί αυτό (όπως και στα περισσότερα άλλωστε) θα τις βρεις όλες. Εμείς επισκεφτήκαμε και τις 2 όμως εξαιτίας των ανέμων σε κάποιες ήταν αδύνατο τόσο να κολυμπήσεις όσο και να αφήσεις κάτω την πετσέτα σου. Η αγαπημένη μου ήταν ο Πεύκος, όνομα και πράγμα μιας και ήταν γεμάτη πράσινο. Μια τέλεια παραλία που είχε και λίγες ξαπλώστρες για όποιον προλάβει αλλά και χώρο να κάτσεις αλλού. Δυο ακόμα αγαπημένες παραλίες στις οποίες πήγαμε είναι ο Άγιος Φωκάς

 

και η Κυρά Παναγιά (δυστυχώς για αυτή την παραλία δεν έχω κάποια φωτο να σου δείξω). Στον Άγιο Φωκά υπάρχει ένα μονοπάτι που σε οδηγεί σε μια πιο μικρή και απόμερη παραλία. Εμείς πήγαμε από την μια παραλία στην άλλη κολυμπώντας απλά και μόνο για να την δούμε. Τόσο ο Άγιος Φωκάς όσο και η Κυρά Παναγιά είχαν λίγες ξαπλώστρες και αρκετό χώρο για να στρώσεις κάτω την πετσετούλα σου σε περίπτωση που δεν βρεις ή δεν είσαι τύπος της ξαπλώστρας. Enjoy!!!!!!!!!!
Μια άλλη παραλία που με ξετρέλανε ήταν αυτή που μας άφησε το καραβάκι με το οποίο κάναμε τον γύρο του νησιού. Είχαμε κάνει κράτηση τηλεφωνικά στις θέσεις μας και έτσι κατά τις 11 το πρωί ξεκινήσαμε από την Λιναριά για την μονοήμερη εκδρομή μας. Κατευθυνόμενοι προς την νότια Σκύρο και μετά από μια διαδρομή περίπου 2 ωρών φτάσαμε στην πρώτη μας στάση, στις σπηλιές με τα γαλαζοπράσινα νερά.Εκεί μείναμε για μισή ώρα και όποιος ήθελε μπορούσε να κάνει βουτιές από το σκάφος και να κολυμπήσει στις σπηλιές αυτές. Κατά την διάρκεια της στάσης μας προσέφεραν το κολατσιό μας, δηλαδή ένα τραπέζι γεμάτο καλούδια όπως ντοματοσαλάτα, χωριάτικο ψωμί με τυρί σκυριανό καθώς και μαριδούλα (νομίζω) τηγανιτή.Και να μην ξεχάσω και το τσίπουρο!Αποπλεύσαμε από εκεί για την παραλία που σας έλεγα παραπάνω που βρίσκεται στο νησάκι Σαρακήνικο και στην οποία θα καθόμασταν για 2 ώρες. Φτάνοντας μείναμε κατενθουσιασμένοι με το θέαμα που αντικρίσαμε. Ένας μικρός κολπίσκος με διάφανα καταγάλανα νερά που σε έκανε να θες να βουτήξεις το συντομότερο.

 

Δυστυχώς όμως το μπάνιο μας εκεί δεν τα ευχαριστηθήκαμε αφού φύσαγε τόσο πολύ που ούτε την ομπρέλα μας δεν μπορούσαμε να στήσουμε. Εύχομαι εσείς να είστε πιο τυχεροί! Μετά από το μπάνιο, μας περίμενε στο καραβάκι το μεσημεριανό μας, που δεν μπορούσε να είναι κάτι άλλο από αστακομακαρονάδα! Μια τέλεια μαγειρεμένη και ζουμερή αστακομακαρονάδα με έναν αστακό για τον καθέναν μας! Και όλα αυτά που σας περιέγραψα κόστισαν γύρω στα 20 – 25 ευρώ!
Πήγαμε επίσης στην παραλία Μαγαζιά (δες παραπάνω) που είχε θέα στο κάστρο της Σκύρου και στον Άγιο Πέτρο. Στον Άγιο Πέτρο δυστυχώς δεν κολυμπήσαμε γιατί φύσαγε πάρα πολύ και δεν μπορούσαμε να σταθούμε. Φάγαμε όμως στην ομώνυμη ταβέρνα που θα δεις πηγαίνοντας προς την παραλία. Το φαγητό παρότι είχαμε ακούσει τα καλύτερα δεν μας εντυπωσίασε. Ίσως όμως να φταίει και η ώρα που πήγαμε καθώς ήταν αργούτσικα.
Όπως μπορείς να καταλάβεις από όλα τα παραπάνω πέρασα πολύ καλά με την παρέα που είχα στην Σκύρο. Και με την φίλη μου όταν ήμασταν μόνες μας αλλά και όταν ήρθε το αγόρι της. Τα ξεχωριστά δωμάτια που προνοητικά είχαμε κλείσει βόλεψαν πολύ και έτσι δεν χρειάστηκε καμία να χαλάσει ούτε τις διακοπές της αλλά ούτε και την διάθεσή της. Υπό αυτούς τους όρους μπορείς να το δοκιμάσεις και εσύ. Γιατί όχι άλλωστε? Εμπειρίες είναι όλα!
Trip tip 1: Για να φτάσεις στην Κύμη μην πας μέσα από το Αλιβέρι αλλά πήγαινε από τον περιφερειακό. Μια άλλη επιλογή είναι να πας με καράβι από τον Ωρωπό μέχρι την Ερέτρια και μετά να συνεχίσεις οδικώς ως την Κύμη. Εμείς πήγαμε οδικώς από Χαλκίδα και δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου μιας και ο δρόμος ήταν άψογος.