ΤΣΙΝΤΖΙΝΑ – ΚΑΣΤΑΝΙΤΣΑ

Σκεφτήκαμε με τον φίλο μου, με αφορμή την γιορτή του στις 6 Δεκεμβρίου ( Νίκος γαρ) να επισκεφτούμε τα Τσίντζινα. Μιας και κανείς από τους δυο μας δεν είχε ξαναπάει, μας φάνηκε πολύ καλή ιδέα να εξερευνήσουμε ακόμα έναν προορισμό. Έτσι κλείσαμε ένα δωμάτιο στον εκπληκτικό ξενώνα Πρυτανείο που είναι στην περιοχή, ετοιμάσαμε βαλίτσες και αναχωρήσαμε.
Μετά από σχεδόν 3 ώρες διαδρομής φτάσαμε στα Τσίντζινα ή Πολύδροσο. Το Πολύδροσο είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Λακωνίας, χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο περίπου 1.100 μέτρων, και διοικητικά ανήκει στον δήμο Σπάρτης. Σαν χωριό δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο όμως, και για να πω και την αλήθεια δεν με ενθουσίασε. Την περίοδο που πήγαμε ήταν εντελώς έρημο, δεν έβλεπες ψυχή στο δρόμο και τα περισσότερα σπίτια ήταν κλειστά. Επίσης στο χωριό δεν υπάρχει υποδομή για αγορά ειδών καθημερινής ανάγκης, τσιγάρα, εφημερίδες, κλπ αλλά ούτε και κάποιο καφενείο ή ταβέρνα, εκτός από αυτά που βρίσκονται μέσα στο Πρυτανείο. Από ότι μάθαμε όμως το σκηνικό αυτό αλλάζει το καλοκαίρι με τους περισσότερους κατοίκους να επιστρέφουν στα σπίτια τους και έτσι ο πληθυσμός τους καλοκαιρινούς μήνες ανέρχεται περίπου στα 400 άτομα.

   
Αφού εξερευνήσαμε το χωριό συνεχίσαμε το ταξίδι μας με το αυτοκίνητο προς την Καστάνιτσα. Η διαδρομή για να φτάσουμε εκεί ήταν σχετικά σύντομη και ταυτόχρονα φανταστική, αφού ήταν γεμάτη έλατα και κάστανα. Αυτός εικάζεται ότι είναι και ο λόγος που πήρε αυτό το όνομα, μιας και το χωριό και η τριγύρω περιοχή είναι γεμάτη δάση από κάστανα. Η σοδειά έφτανε κάποτε και τους 500 τόνους. Σήμερα, μπορεί να μη φτάνει σ’ αυτά τα μεγέθη, όμως η Καστάνιτσα φημίζεται για τα εξαιρετικής ποιότητας κάστανα παραγωγής της. Εδώ σε όποια ταβέρνα και αν κάτσεις να φας, μπορείς να δοκιμάσεις κάστανα φτιαγμένα με πάρα πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, από γλυκά του κουταλιού μέχρι φαγητά και λικέρ. Αν σου αρέσουν και εσένα όπως εμένα θα ξετρελαθείς! Περπατώντας στο γραφικό αυτό χωριό του Πάρνωνα σταματήσαμε για φαγητό σε μια ταβέρνα που μας τράβηξε το μάτι (ή την μύτη για να κυριολεκτώ χαχαχαχα). Πράγματι υπήρχε πολύ μεγάλη ποικιλία σε φαγητά, ορεκτικά, γλυκά και ποτά από κάστανο. Δοκιμάσαμε αγριογούρουνο με κάστανο και πατάτες που ήταν λουκούμι καθώς και καστανόπιτα. Εξαίσιες νοστιμιές!
Αντικρίζοντας την Καστάνιτσα για πρώτη φορά εντυπωσιαστήκαμε από το άσπρο χρώμα των σπιτιών της που μοιάζουν λες και είναι φερμένα από κάποιο νησί! Αυτό δεν είναι τυχαίο αφού εδώ και αιώνες ένα από τα βασικά προϊόντα της περιοχής ήταν ο ασβέστης που ψηνόταν σε παραδοσιακά καμίνια. Άλλοτε λειτουργούσαν εδώ πάνω από 40 ασβεστοκάμινα! Και βέβαια, η παράδοση συνεχίζεται ως τις μέρες μας, κι έτσι τα σπίτια, οι αυλές, οι εκκλησιές και οι μαντρότοιχοι ντύνονται στα κατάλευκα. Enjoy!!!!